Pas in 1992 kreeg ik voor het eerst de nodige aandacht omtrent deze pijnen. Dr. Ringoet een bekend psycholoog hier in België, stuurde me terug naar Aalst waar een nieuwe neurochirug was gekomen. Die onderzocht me grondig en vond nog enkele zeer opmerkelijke euvels die de pijn veroorzaakten. Hij zei me recht in het gezicht af dat hij niet kon herstellen wat een ander had verprutst maar dat hij zijn uiterste best zou doen om mij het leven weer wat aangenamer te maken. Het eerste wat gedaan werd was opnieuw het maken van de nodige foto's van de rug. Daaruit bleek dat enkele wervels volledig gekanteld zaten en dus moesten gerecht worden, dit door middel van plaatjes en bouten.
|
|
zulke plaatjes werden in mijn rug ingeplant |
In totaal waren nog 6 operatieve ingrepen nodig en ik durf te zeggen niet van de minste. Na de verschillende ingrepen kreeg ik weer wat gevoel in mijn linkerbeen en kon ik opnieuw enkele passen zetten ware het niet dat die van korte duur waren. De pijn echter ging niet weg en dus besloot de arts eens te proberen een neurostimulator in te planten.
Neurostimulator |
Elektrode |
|
Programmeerapparaat |
Uitgebreid klinisch onderzoek heeft aangetoond dat de zeer kleine elektrische pulsen van het ruggenmerg stimulatie systeem geen schade toebrengen aan het zenuwstelsel. Ook is door middel van onderzoek aangetoond dat het ruggenmerg stimulatie systeem veilig is. Ruggenmergstimulatie is goedgekeurd door de US Food and Drug Administration (Amerikaanse raad voor toezicht op genees- en voedingsmiddelen) voor het behandelen van chronische hardnekkige pijn. Sinds de eerste toepassing in het begin van de jaren zeventig hebben duizenden patiënten over de hele wereld baat gevonden bij ruggenmergstimulatie.
INDICATIES:Ik verwachte geen echte mirakels maar het gaf me nieuwe hoop. Ik liep niet rond zoals het hoorde, ik zat niet zonder pijn zoals het hoorde maar ik voelde me beter, minder pijn en af en toe opnieuw gevoel in mijn benen. De arts stuurde me door naar het Sint-Jan ziekenhuis in Brugge waar ik hydrotherapie moest volgen om te trachten mijn spieren weer optimaal te laten werken (wat onder water veel makkelijker gaat). Duidelijk had hij wel gemeld dat men geen kinesitherapie mocht geven vanwege het gevaar dat men de elektrodes zou kunnen verplaatsen en dit ook ernstige schade kon toebrengen aan de reeds fel toegetakelde wervelkolom. Toen ik drie dagen in Brugge verbleef en drie dagen intensief hydrotherapie volgde bleek het of mijn benen telkens een beetje beter begonnen mee te werken. Het was niet spectaculair maar toch, het gaf me weer hoop. Plots komt een arts op de zaal, (de hoofdarts van de kinesisten), en zei me dat ik ook kinesitherapie moest volgen wat uitgesloten was om de reden die ik bovenaan beschreef. Ik legde de man de brief van dokter Martens voor waarin deze duidelijk stelde dat dit nooit of te nimmer mocht uitgevoerd worden en in plaats dat ik verder mocht meedoen aan de hydrotherapie werd ik op staande voet ontslagen. Ik ben bij mijn dokter gegaan en uitgelegd wat er gebeurd was doch dit had geen enkele zin, zelfs de ziekenhuisdirectie trok er zich daar helemaal niets van aan. Ze zeiden wel dat ik slecht behandeld werd maar dat zei weinig aan het beleid van die arts konden doen. Dus , geen therapie, geen vooruitgang! Hevige tranen en een nieuwe psychische inzinking waren het gevolg. De neurochirurg waarbij ik in behandeling was raadde me aan terug te gaan bij de psychiater waar ik al eerder bij in behandeling was gegaan. Deze beloofde me dat hij alles in het werk zou stellen om mij zo veel mogelijk van nut te kunnen zijn. Of het lukte leest u in Morfinepomp